Ζώντας με τις κρίσεις πανικού
June 25, 2015 (No Comments) by Zeus

Τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά πέφτω πάνω σε άρθρα σχετικά με τις κρίσεις πανικού.Και με χαροποιεί διότι βλέπω κόσμο που έχει την ανάγκη να μοιραστεί το πρόβλημα του και να μιλήσει ανοιχτά για αυτό.

Η αλήθεια είναι πως πριν να μου συμβεί και εμένα  μου φαινόταν περίεργο,το πως μπορεί κάποιος άνθρωπος να περιέλθει σε αυτή την κατάσταση. Θυμάμαι την πρώτη φορά που έμαθα για τις κρίσεις πανικού ήταν από μια κοπέλα,που μου είχε περιγράψει το πως της είχε συμβεί.Την άκουγα ,και να πω την αμαρτία μου, μου φαινόταν υπερβολικό.Δεν μπορούσα να το κατανοήσω,σκεφτόμουν αυτό που λένε οι περισσότεροι με ευκολία,πως “είναι στο μυαλό σου και  ότι είσαι μια χαρά”. Η αλήθεια είναι πως όντως ισχύει αυτό,όμως όταν είσαι μέσα στην δίνη δεν μπορείς να το καταλάβεις.

Οι κρίσεις πανικού έρχονται ξαφνικά,και είναι ύπουλες,πολλές φορές μπορεί να τις συσχετίσεις με άλλα περιστατικά.Την πρώτη φορά που μου συνέβη ήταν γυρνώντας από την παλιά μου δουλειά.Ζαλάδα και αδυναμία ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά.Δεν έδωσα σημασία,πίστεψα πως ήταν από την κούραση.Την επόμενη μέρα με είχε κυριεύσει ο φόβος.Δεν ήθελα να βγω από το σπίτι,δεν μπορούσα να μπω μέσα στο μετρό,έτρεμα,μου κοβόταν η αναπνοή και πίστευα πως θα λιποθυμίσω.Προτιμούσα να παραμείνω στο κρεβάτι μου,εκεί που ένιωθα ασφαλής.Η καθημερινότητα μου είχε αρχίσει να δυσκολεύει.Οι κρίσεις πανικού έκαναν την εμφάνιση τους παντού,σε κάθε δραστηριότητα.Ακόμα και σε καταστάσεις απόλυτης χαλάρωσης και ηρεμίας,όπως μέσα στην θάλασσα,όταν ξαφνικά το σώμα μου  κοκκάλωσε και πίστευα πως θα με ρουφήξει η θάλασσα.Δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί,μιας και ήμουν στα βαθιά,εάν δεν ήταν κοντά ένας κολλητός μου.Από την ημέρα εκείνη έτρεμα και με το που έμπαινα στο νερό,όσο δε απομακρυνόμουν από την παραλία,τόσο πιο πολύ φοβόμουν.Ο φόβος πλέον υπήρχε παντού και είχε καλύψει τα πάντα.

Αυτό είναι η κρίση πανικού, ένας ατελείωτος φόβος.Είναι σαν ένας ιστός που σε παγιδεύει και δεν μπορείς να ξεφύγεις.Είναι ένας σπόρος που φυτεύεται μέσα στο μυαλό σου και μεγαλώνει.δίχως να το καταλάβεις.Μπορεί να σε ακινητοποιήσει,να σε νεκρώσει,να σε κάνει να παραιτηθείς από την ζωή και να θες να την “κανεις”.Εκεί όμως είναι που πρέπει να βρεις την δύναμη και να προσπαθήσεις να δεις τα πράγματα καθαρά.Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και να πεις πως ” ναι έχω πρόβλημα”.Γιατί δεν είναι κακό να έχεις πρόβλημα,το λάθος είναι να προσπαθείς να κρυφτείς πίσω από αυτό.

Έτσι έκανα και εγώ. Κοίταξα τον εαυτό μου κατάματα,και είπα “φίλε έχεις πρόβλημα και πρέπει να το λυσεις”. Και ο μόνος τρόπος για να νικήσεις τις κρίσεις πανικού είναι να βρεις τον μηχανισμό που τις παράγει.Ποια ήταν η τελευταία σκέψη που έκανες πριν σου εκδηλωθούν τα συμπτώματα,τι είναι αυτό που σε πιέζει στην ζωή σου,τι σε κάνει δυστυχισμένο.Μπορεί τα συμπτώματα να εκδηλώνονται ξαφνικά,ο μηχανισμός όμως δουλεύει εκεί αθόρυβα,δίχως να μπορείς να το καταλάβεις.

Για όποιον διαβάζει το κείμενο αυτό και βιώνει τις ίδιες καταστάσεις,θα τον συμβούλευα να δει κάποιον ψυχολόγο.Οι φίλοι είναι καλοί για να είναι δίπλα σας,δεν είναι αυτοί όμως που θα μπορέσουν να σας βοηθήσουν.Πρέπει να έρθετε αντιμέτωποι με τον ίδιο σας τον εαυτό και κάτι τέτοιο μπορείτε να το πετύχετε μόνο μέσω της ψυχοθεραπείας.

Επίσης ζήστε την ζωή σας,κάντε αυτό που θέλετε,αγαπήστε αυτούς που θέλετε,σταματήστε να ζείτε “ψυχαναγκαστικά”.Οι κρίσεις πανικού έχουν άμεση σύνδεση με τον φόβο του θανάτου, και όσο περνάει η ζωή μας και δεν την ζούμε, τόσο αυτός ο φόβος θεριεύει.

Απομακρυνθείτε από στρεσογόνες καταστάσεις, μπορείτε να το κάνετε,είναι όντως όλα μέσα στο μυαλό μας. Μην φοβηθείτε να το συζητήσετε και εάν κάποιοι σαν περνούν για τρελούς κάντε τους πέρα. Δεν έχετε ανάγκη κάποιον που δεν θα σας υπολογίζει,τα βαρίδια απλά σας κρατούν χαμηλά. Τολμήστε ακόμα και να κάνετε επανεκκίνηση της ίδιας σας της ζωή.

Και τέλος ανάψτε το φως για να φύγουν οι σκιές που σας τρομάζουν. Το βουνό που υπάρχει μπροστά σας είναι η αντανάκλαση του φόβου σας.

Ζώης Καραμπότσιος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Ζώντας με τις κρίσεις πανικού
June 25, 2015 (No Comments) by Zeus

Τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά πέφτω πάνω σε άρθρα σχετικά με τις κρίσεις πανικού.Και με χαροποιεί διότι βλέπω κόσμο που έχει την ανάγκη να μοιραστεί το πρόβλημα του και να μιλήσει ανοιχτά για αυτό.

Η αλήθεια είναι πως πριν να μου συμβεί και εμένα  μου φαινόταν περίεργο,το πως μπορεί κάποιος άνθρωπος να περιέλθει σε αυτή την κατάσταση. Θυμάμαι την πρώτη φορά που έμαθα για τις κρίσεις πανικού ήταν από μια κοπέλα,που μου είχε περιγράψει το πως της είχε συμβεί.Την άκουγα ,και να πω την αμαρτία μου, μου φαινόταν υπερβολικό.Δεν μπορούσα να το κατανοήσω,σκεφτόμουν αυτό που λένε οι περισσότεροι με ευκολία,πως “είναι στο μυαλό σου και  ότι είσαι μια χαρά”. Η αλήθεια είναι πως όντως ισχύει αυτό,όμως όταν είσαι μέσα στην δίνη δεν μπορείς να το καταλάβεις.

Οι κρίσεις πανικού έρχονται ξαφνικά,και είναι ύπουλες,πολλές φορές μπορεί να τις συσχετίσεις με άλλα περιστατικά.Την πρώτη φορά που μου συνέβη ήταν γυρνώντας από την παλιά μου δουλειά.Ζαλάδα και αδυναμία ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά.Δεν έδωσα σημασία,πίστεψα πως ήταν από την κούραση.Την επόμενη μέρα με είχε κυριεύσει ο φόβος.Δεν ήθελα να βγω από το σπίτι,δεν μπορούσα να μπω μέσα στο μετρό,έτρεμα,μου κοβόταν η αναπνοή και πίστευα πως θα λιποθυμίσω.Προτιμούσα να παραμείνω στο κρεβάτι μου,εκεί που ένιωθα ασφαλής.Η καθημερινότητα μου είχε αρχίσει να δυσκολεύει.Οι κρίσεις πανικού έκαναν την εμφάνιση τους παντού,σε κάθε δραστηριότητα.Ακόμα και σε καταστάσεις απόλυτης χαλάρωσης και ηρεμίας,όπως μέσα στην θάλασσα,όταν ξαφνικά το σώμα μου  κοκκάλωσε και πίστευα πως θα με ρουφήξει η θάλασσα.Δεν ξέρω τι θα είχε συμβεί,μιας και ήμουν στα βαθιά,εάν δεν ήταν κοντά ένας κολλητός μου.Από την ημέρα εκείνη έτρεμα και με το που έμπαινα στο νερό,όσο δε απομακρυνόμουν από την παραλία,τόσο πιο πολύ φοβόμουν.Ο φόβος πλέον υπήρχε παντού και είχε καλύψει τα πάντα.

Αυτό είναι η κρίση πανικού, ένας ατελείωτος φόβος.Είναι σαν ένας ιστός που σε παγιδεύει και δεν μπορείς να ξεφύγεις.Είναι ένας σπόρος που φυτεύεται μέσα στο μυαλό σου και μεγαλώνει.δίχως να το καταλάβεις.Μπορεί να σε ακινητοποιήσει,να σε νεκρώσει,να σε κάνει να παραιτηθείς από την ζωή και να θες να την “κανεις”.Εκεί όμως είναι που πρέπει να βρεις την δύναμη και να προσπαθήσεις να δεις τα πράγματα καθαρά.Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και να πεις πως ” ναι έχω πρόβλημα”.Γιατί δεν είναι κακό να έχεις πρόβλημα,το λάθος είναι να προσπαθείς να κρυφτείς πίσω από αυτό.

Έτσι έκανα και εγώ. Κοίταξα τον εαυτό μου κατάματα,και είπα “φίλε έχεις πρόβλημα και πρέπει να το λυσεις”. Και ο μόνος τρόπος για να νικήσεις τις κρίσεις πανικού είναι να βρεις τον μηχανισμό που τις παράγει.Ποια ήταν η τελευταία σκέψη που έκανες πριν σου εκδηλωθούν τα συμπτώματα,τι είναι αυτό που σε πιέζει στην ζωή σου,τι σε κάνει δυστυχισμένο.Μπορεί τα συμπτώματα να εκδηλώνονται ξαφνικά,ο μηχανισμός όμως δουλεύει εκεί αθόρυβα,δίχως να μπορείς να το καταλάβεις.

Για όποιον διαβάζει το κείμενο αυτό και βιώνει τις ίδιες καταστάσεις,θα τον συμβούλευα να δει κάποιον ψυχολόγο.Οι φίλοι είναι καλοί για να είναι δίπλα σας,δεν είναι αυτοί όμως που θα μπορέσουν να σας βοηθήσουν.Πρέπει να έρθετε αντιμέτωποι με τον ίδιο σας τον εαυτό και κάτι τέτοιο μπορείτε να το πετύχετε μόνο μέσω της ψυχοθεραπείας.

Επίσης ζήστε την ζωή σας,κάντε αυτό που θέλετε,αγαπήστε αυτούς που θέλετε,σταματήστε να ζείτε “ψυχαναγκαστικά”.Οι κρίσεις πανικού έχουν άμεση σύνδεση με τον φόβο του θανάτου, και όσο περνάει η ζωή μας και δεν την ζούμε, τόσο αυτός ο φόβος θεριεύει.

Απομακρυνθείτε από στρεσογόνες καταστάσεις, μπορείτε να το κάνετε,είναι όντως όλα μέσα στο μυαλό μας. Μην φοβηθείτε να το συζητήσετε και εάν κάποιοι σαν περνούν για τρελούς κάντε τους πέρα. Δεν έχετε ανάγκη κάποιον που δεν θα σας υπολογίζει,τα βαρίδια απλά σας κρατούν χαμηλά. Τολμήστε ακόμα και να κάνετε επανεκκίνηση της ίδιας σας της ζωή.

Και τέλος ανάψτε το φως για να φύγουν οι σκιές που σας τρομάζουν. Το βουνό που υπάρχει μπροστά σας είναι η αντανάκλαση του φόβου σας.

Ζώης Καραμπότσιος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>