Η δημοσιογραφική ομερτά και η μη είδηση
November 30, 2014 (No Comments) by AXa

mpofiliou-jpg

Ο όρος ομερτά συναντάται στις περιοχές της Σικελίας, Καλαμβρίας και Απουλίας, όπου υπάρχει ισχυρή η παρουσία της Μαφίας. Ουσιαστικά είναι ο νόμος της σιωπής που η παραβίαση του τιμωρείται με θάνατο. Σε μια γενικευμένη έννοια, και σαφώς όχι με τις ίδιες πρακτικές τιμωρίας, συναντάται και σε διάφορες επαγγελματικές κατηγορίες, όπου ο “θύτης” προστατεύεται από τους συναδέλφους του και το “θύμα” κατακρεουργείται επειδή τόλμησε να εναντιωθεί σε πράξεις που τον έχουν βλάψει.

Μια περίπτωση αντίστοιχη είναι το θέμα που δημιουργήθηκε με την απόλυση δημοσιογράφου για το ψευδές δημοσίευμα περί της σχέσης Μποφίλιου-Στρατή. Η Μποφίλιου είναι μια καλλιτέχνης που εκτιμώ, όχι διότι ακούω την μουσική της, αλλά διότι έχει επιλέξει να υπηρετήσει αυτό που αγαπάει, το τραγούδι, και μόνο αυτό. Πριν λίγες μέρες ένα δημοσίευμα της Real News της χρέωσε ένα ειδύλλιο με τον Μύρωνα Στρατή. Τα υπόλοιπα που έγιναν είναι γνωστά. Η Μποφίλιου και ο Στρατής διέψευσαν την “είδηση”, η Μποφίλιου έγραψε ένα μακροσκελέστατο κείμενο στον λογαριασμό της στο Facebook και ο υπεύθυνος για την δημοσίευση απολύθηκε. Και τότε ήταν που ένα μεγάλο κομμάτι των δημοσιογράφων αποφάσισε πως για όλο αυτό φταίει η αντίδραση της Μποφίλιου. Άρχισαν να της χρεώνουν την ευθύνη για την απόλυση του δημοσιογράφου, να την λοιδορούν, να υποστηρίζουν πως εφόσον επέλεξε αυτό τον χώρο θα πρέπει να ανεχθεί κάθε δημοσίευμα που μπορεί να βλάψει την προσωπική της ζωή και πως είναι άδικο ένας άνθρωπος να απολύεται σε μια τόσο δύσκολη περίοδο.

Πρώτον ένας άνθρωπος που επιλέγει να γίνει τραγουδιστής δεν σημαίνει αυτόματα πως θα εκθέσει την προσωπική του ζωή σαν την μπουγάδα. Στο λοβοτομημένο μυαλό τους από το lifestyle,όσοι την κατηγορούν, πιστεύουν πως όλοι λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο,έτοιμοι να ξεπουληθούν για πέντε-δέκα δημοσιεύματα. Μάλιστα μια τέτοια τοποθέτηση είναι τόσο αισχρή όσο και το να υποστηρίζεις πως μια γυναίκα που ντύνεται προκλητικά πήγαινε γυρεύοντας. Υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν ενδιαφέρονται να παίξουν αυτό το παιχνίδι και το έχουν δείξει με την στάση τους όλα αυτά τα χρόνια.

Δεύτερον κανένας τους δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία για το πόσο αυτό το δημοσίευμα θα μπορούσε να επηρεάσει την προσωπική ζωή της Μποφίλιου,την υπάρχουσα ερωτική της σχέση, την οικογένεια της. Είναι σαν να το αντιμετωπίζουν ως σαν μια παράπλευρη απώλεια. Λες και της αξίζει να το πάθει μιας και αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό τον κλάδο, γυρνώντας πίσω σε αυτό που έγραφα πιο πριν. Ξεχνάνε πως ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι να αναδυκνείει την είδηση και όχι να την κατασκευάζει.Όταν λοιπόν μετατρέπεις το ένθετο μιας σοβαρής εφημερίδας σε κίτρινη φυλλάδα χειρίστου είδους, τότε μια απλή συγγνώμη δεν φτάνει. Ένας άνθρωπος χάνει την δουλειά του,διότι δεν την έκανε σωστά.

Σε αυτό τον τόπο,μετά από όλα όσα μας έχουν συμβεί,δεν έχουμε πάρει ακόμα το μάθημα μας. Ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους αντί να αναλάβουμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί.Και προτιμάμε αντί να υποδείξουμε το λάθος να ακολουθήσουμε τον νόμο της σιωπής και της άνευ όρων υποστήριξης προς τον “θύτη”. Αυτό όμως δεν μας κάνει καλύτερους, διότι όταν συντάσσεσαι με την ανηθικότητα και το ψέμα,ακόμα και για λόγους συναδελφικότητας,ταυτίζεις το πρόσωπο σου και την επαγγελματική σου δραστηριότητα με αυτές τις έννοιες.

The unconventional truth

Ζώης Καραμπότσιος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Η δημοσιογραφική ομερτά και η μη είδηση
November 30, 2014 (No Comments) by AXa

mpofiliou-jpg

Ο όρος ομερτά συναντάται στις περιοχές της Σικελίας, Καλαμβρίας και Απουλίας, όπου υπάρχει ισχυρή η παρουσία της Μαφίας. Ουσιαστικά είναι ο νόμος της σιωπής που η παραβίαση του τιμωρείται με θάνατο. Σε μια γενικευμένη έννοια, και σαφώς όχι με τις ίδιες πρακτικές τιμωρίας, συναντάται και σε διάφορες επαγγελματικές κατηγορίες, όπου ο “θύτης” προστατεύεται από τους συναδέλφους του και το “θύμα” κατακρεουργείται επειδή τόλμησε να εναντιωθεί σε πράξεις που τον έχουν βλάψει.

Μια περίπτωση αντίστοιχη είναι το θέμα που δημιουργήθηκε με την απόλυση δημοσιογράφου για το ψευδές δημοσίευμα περί της σχέσης Μποφίλιου-Στρατή. Η Μποφίλιου είναι μια καλλιτέχνης που εκτιμώ, όχι διότι ακούω την μουσική της, αλλά διότι έχει επιλέξει να υπηρετήσει αυτό που αγαπάει, το τραγούδι, και μόνο αυτό. Πριν λίγες μέρες ένα δημοσίευμα της Real News της χρέωσε ένα ειδύλλιο με τον Μύρωνα Στρατή. Τα υπόλοιπα που έγιναν είναι γνωστά. Η Μποφίλιου και ο Στρατής διέψευσαν την “είδηση”, η Μποφίλιου έγραψε ένα μακροσκελέστατο κείμενο στον λογαριασμό της στο Facebook και ο υπεύθυνος για την δημοσίευση απολύθηκε. Και τότε ήταν που ένα μεγάλο κομμάτι των δημοσιογράφων αποφάσισε πως για όλο αυτό φταίει η αντίδραση της Μποφίλιου. Άρχισαν να της χρεώνουν την ευθύνη για την απόλυση του δημοσιογράφου, να την λοιδορούν, να υποστηρίζουν πως εφόσον επέλεξε αυτό τον χώρο θα πρέπει να ανεχθεί κάθε δημοσίευμα που μπορεί να βλάψει την προσωπική της ζωή και πως είναι άδικο ένας άνθρωπος να απολύεται σε μια τόσο δύσκολη περίοδο.

Πρώτον ένας άνθρωπος που επιλέγει να γίνει τραγουδιστής δεν σημαίνει αυτόματα πως θα εκθέσει την προσωπική του ζωή σαν την μπουγάδα. Στο λοβοτομημένο μυαλό τους από το lifestyle,όσοι την κατηγορούν, πιστεύουν πως όλοι λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο,έτοιμοι να ξεπουληθούν για πέντε-δέκα δημοσιεύματα. Μάλιστα μια τέτοια τοποθέτηση είναι τόσο αισχρή όσο και το να υποστηρίζεις πως μια γυναίκα που ντύνεται προκλητικά πήγαινε γυρεύοντας. Υπάρχουν καλλιτέχνες που δεν ενδιαφέρονται να παίξουν αυτό το παιχνίδι και το έχουν δείξει με την στάση τους όλα αυτά τα χρόνια.

Δεύτερον κανένας τους δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία για το πόσο αυτό το δημοσίευμα θα μπορούσε να επηρεάσει την προσωπική ζωή της Μποφίλιου,την υπάρχουσα ερωτική της σχέση, την οικογένεια της. Είναι σαν να το αντιμετωπίζουν ως σαν μια παράπλευρη απώλεια. Λες και της αξίζει να το πάθει μιας και αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό τον κλάδο, γυρνώντας πίσω σε αυτό που έγραφα πιο πριν. Ξεχνάνε πως ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι να αναδυκνείει την είδηση και όχι να την κατασκευάζει.Όταν λοιπόν μετατρέπεις το ένθετο μιας σοβαρής εφημερίδας σε κίτρινη φυλλάδα χειρίστου είδους, τότε μια απλή συγγνώμη δεν φτάνει. Ένας άνθρωπος χάνει την δουλειά του,διότι δεν την έκανε σωστά.

Σε αυτό τον τόπο,μετά από όλα όσα μας έχουν συμβεί,δεν έχουμε πάρει ακόμα το μάθημα μας. Ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους αντί να αναλάβουμε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί.Και προτιμάμε αντί να υποδείξουμε το λάθος να ακολουθήσουμε τον νόμο της σιωπής και της άνευ όρων υποστήριξης προς τον “θύτη”. Αυτό όμως δεν μας κάνει καλύτερους, διότι όταν συντάσσεσαι με την ανηθικότητα και το ψέμα,ακόμα και για λόγους συναδελφικότητας,ταυτίζεις το πρόσωπο σου και την επαγγελματική σου δραστηριότητα με αυτές τις έννοιες.

The unconventional truth

Ζώης Καραμπότσιος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>