Ποιος είναι ο ήρωας σου;
February 7, 2015 (One Comment) by AXa

Θησέας

 

Ένα νήμα στο ένα χέρι και ένα σπαθί στο άλλο,

Κόμπος η καρδιά, διστακτικά τα βήματα,

εισχωρεί ο Θησέας μέσα σε πέτρινα τείχη.

Το θηρίο γυρεύοντας, τη δόξα ή το τέλος του.

Ο φόβος τώρα είναι θάρρος, αφού της Αριάδνης ο έρωτας-νήμα φωνής δίψας και σάλιου-

δεν τον αφήνει να χαθεί, του υπόσχεται επιστροφή μόλις τελειώσει τον άθλο του μόλις γίνει ο ήρωας των Αθηνών. Προχωράει αργά, φοβισμένος κι ευτυχής σαν κάποιος που αποφάσισε να αντιμετωπίσει τη μοίρα του.

Μα στον λαβύρινθο ηχεί μονάχα η σιωπή.

Δεν ακούγονται μουγκρίσματα, ούτε φωνές ούτε βήματα εκτός από τα δικά του

ούτε άλλος άνεμος εκτός από την ανάσα του.

Αρχίζει να υποπτεύεται πως μάλλον δεν υπάρχει κανείς και πως το φοβερό τέρας είναι είναι απλά μια εφεύρεση του φόβου των ανθρώπων

Μόλις φτάνει στον σηκό βλέπει ένα πηγάδι.

Σαν ομφαλός-σκέφτεται καθώς το πλησιάζει…

Στο ασάλευτο νερό ο Θησέας καθρεπτίζεται, συλλογιέται, καταλαβαίνει

πως ο μινώταυρος είναι ο ίδιος η μάλλον βρίσκεται μέσα του, πως η μάχη ανάμεσα τους έχει πια αρχίσει

και πως θα κρατήσει όσο κρατήσει κι η ζωή του….

                                                Piqueras, Juan Vicente

 

Στο μυαλό μου τριγυρνά μια ερώτηση που είχα ακούσει πολύ μικρός από μια δασκάλα κάποιας τάξης του δημοτικού σχολείου…Ποιος είναι ο ήρωας σου?

Αναρωτιέμαι ποιος αξίζει πραγματικά να κατέχει αυτόν τον τίτλο στο μυαλό ενός παιδιού? Στο μυαλό ενός εφήβου? Στο μυαλό ενός  ώριμου ανθρώπου?

 Τα πρότυπα αλλάζουν, ντύνονται με τα εφήμερα ρούχα που η εποχή και η μόδα προστάζει κάθε φορά, που οι ανάγκες της κοινωνίας δημιουργούν  εξυπηρετώντας  τον ίδιο της τον εαυτό κατά καιρούς. Οι Ήρωες όμως πρέπει να ‘ναι κάτι πέρα από την μόδα και το προσωρινό, πρέπει να ‘ναι ένας άξονας στη καρδιά κάθε ανθρώπου. Ένα μαγικό λυχνάρι που με την άσβεστη φλόγα του οδηγεί σε τρομερά μονοπάτια.

Να σας πω για τους ήρωες μου λοιπόν, για τα φωτεινά παραδείγματα που οδηγούν το δρόμο μου σε σκοτεινούς καιρούς, δεν είναι άνθρωποι που έχουν εντυπωσιακά σπίτια και αυτοκίνητα, αλλά άνθρωποι που ζουν στους δρόμους και πολεμούν για να αλλάξουν τους ανθρώπους, δεν είναι άνθρωποι που δοξάζονται για κάποιο εντυπωσιακό ταλέντο που πουλάνε στον κόσμο, αλλά άνθρωποι που χαρίζουν ότι πιο όμορφο έχουν για να εισπράξουν χαμόγελα και να κατευνάσουν οργισμένες ψυχές, δεν είναι άνθρωποι που θαμπώνονται από οτιδήποτε χρυσό και λαμπερό, είναι άνθρωποι που ξέρουν ότι ο πραγματικός χρυσός φωλιάζει στην καρδιά τους και ακούει στο όνομα αρετές, δεν είναι άνθρωποι που ακούγοντας   ‘αρετές’   φαντάζονται εκμετάλλευση και ηλιθιότητα, αλλά άνθρωποι που ακούγοντας τη λέξη αυτή σκέφτονται γενναιοδωρία, προσπάθεια και   αγνότητα. Δεν είναι άνθρωποι…γιατί είναι οι ήρωες των παραμυθιών και των μύθων, είναι αυτοί που σκοτώνουν τους δράκους στους τρομακτικούς απρόσιτους πύργους, που όπως και ο Θησέας κατάλαβαν πως οι δράκοι  αυτοί είναι τα δικά τους σκοτάδια, τα δικά τους θηρία, είναι οι ήρωες αυτοί που τολμούν να αντικρίσουν τον δικό τους λαβύρινθο και τολμούν να κρίνουν τον ίδιο τους τον εαυτό και δεν δαγκώνουν σαν τυφλά λυσσασμένα σκυλιά όποιον μοιάζει διαφορετικός από αυτούς. Δεν έχει σημασία αν τους ονομάσουμε Θησέα,  Κρίσνα, Γκιλγκαμες η με  οποιοδήποτε άλλο μαγικό μυθικό όνομα, σημασία έχει να προσπαθήσουμε να γίνουμε έστω τόσο φωτεινοί όσο  είναι η σκιά τους…

                                                                                                                                  maze logo_20130906130602743 (2)Β.Κ.

One Response

  1. Φοβερό!! Μπράβο!! Εμπνευστικότατο! Ανεβάστε κι άλλα τέτοια ωραία για να εμπνέεται ο κόσμος!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

Ποιος είναι ο ήρωας σου;
February 7, 2015 (One Comment) by AXa

Θησέας

 

Ένα νήμα στο ένα χέρι και ένα σπαθί στο άλλο,

Κόμπος η καρδιά, διστακτικά τα βήματα,

εισχωρεί ο Θησέας μέσα σε πέτρινα τείχη.

Το θηρίο γυρεύοντας, τη δόξα ή το τέλος του.

Ο φόβος τώρα είναι θάρρος, αφού της Αριάδνης ο έρωτας-νήμα φωνής δίψας και σάλιου-

δεν τον αφήνει να χαθεί, του υπόσχεται επιστροφή μόλις τελειώσει τον άθλο του μόλις γίνει ο ήρωας των Αθηνών. Προχωράει αργά, φοβισμένος κι ευτυχής σαν κάποιος που αποφάσισε να αντιμετωπίσει τη μοίρα του.

Μα στον λαβύρινθο ηχεί μονάχα η σιωπή.

Δεν ακούγονται μουγκρίσματα, ούτε φωνές ούτε βήματα εκτός από τα δικά του

ούτε άλλος άνεμος εκτός από την ανάσα του.

Αρχίζει να υποπτεύεται πως μάλλον δεν υπάρχει κανείς και πως το φοβερό τέρας είναι είναι απλά μια εφεύρεση του φόβου των ανθρώπων

Μόλις φτάνει στον σηκό βλέπει ένα πηγάδι.

Σαν ομφαλός-σκέφτεται καθώς το πλησιάζει…

Στο ασάλευτο νερό ο Θησέας καθρεπτίζεται, συλλογιέται, καταλαβαίνει

πως ο μινώταυρος είναι ο ίδιος η μάλλον βρίσκεται μέσα του, πως η μάχη ανάμεσα τους έχει πια αρχίσει

και πως θα κρατήσει όσο κρατήσει κι η ζωή του….

                                                Piqueras, Juan Vicente

 

Στο μυαλό μου τριγυρνά μια ερώτηση που είχα ακούσει πολύ μικρός από μια δασκάλα κάποιας τάξης του δημοτικού σχολείου…Ποιος είναι ο ήρωας σου?

Αναρωτιέμαι ποιος αξίζει πραγματικά να κατέχει αυτόν τον τίτλο στο μυαλό ενός παιδιού? Στο μυαλό ενός εφήβου? Στο μυαλό ενός  ώριμου ανθρώπου?

 Τα πρότυπα αλλάζουν, ντύνονται με τα εφήμερα ρούχα που η εποχή και η μόδα προστάζει κάθε φορά, που οι ανάγκες της κοινωνίας δημιουργούν  εξυπηρετώντας  τον ίδιο της τον εαυτό κατά καιρούς. Οι Ήρωες όμως πρέπει να ‘ναι κάτι πέρα από την μόδα και το προσωρινό, πρέπει να ‘ναι ένας άξονας στη καρδιά κάθε ανθρώπου. Ένα μαγικό λυχνάρι που με την άσβεστη φλόγα του οδηγεί σε τρομερά μονοπάτια.

Να σας πω για τους ήρωες μου λοιπόν, για τα φωτεινά παραδείγματα που οδηγούν το δρόμο μου σε σκοτεινούς καιρούς, δεν είναι άνθρωποι που έχουν εντυπωσιακά σπίτια και αυτοκίνητα, αλλά άνθρωποι που ζουν στους δρόμους και πολεμούν για να αλλάξουν τους ανθρώπους, δεν είναι άνθρωποι που δοξάζονται για κάποιο εντυπωσιακό ταλέντο που πουλάνε στον κόσμο, αλλά άνθρωποι που χαρίζουν ότι πιο όμορφο έχουν για να εισπράξουν χαμόγελα και να κατευνάσουν οργισμένες ψυχές, δεν είναι άνθρωποι που θαμπώνονται από οτιδήποτε χρυσό και λαμπερό, είναι άνθρωποι που ξέρουν ότι ο πραγματικός χρυσός φωλιάζει στην καρδιά τους και ακούει στο όνομα αρετές, δεν είναι άνθρωποι που ακούγοντας   ‘αρετές’   φαντάζονται εκμετάλλευση και ηλιθιότητα, αλλά άνθρωποι που ακούγοντας τη λέξη αυτή σκέφτονται γενναιοδωρία, προσπάθεια και   αγνότητα. Δεν είναι άνθρωποι…γιατί είναι οι ήρωες των παραμυθιών και των μύθων, είναι αυτοί που σκοτώνουν τους δράκους στους τρομακτικούς απρόσιτους πύργους, που όπως και ο Θησέας κατάλαβαν πως οι δράκοι  αυτοί είναι τα δικά τους σκοτάδια, τα δικά τους θηρία, είναι οι ήρωες αυτοί που τολμούν να αντικρίσουν τον δικό τους λαβύρινθο και τολμούν να κρίνουν τον ίδιο τους τον εαυτό και δεν δαγκώνουν σαν τυφλά λυσσασμένα σκυλιά όποιον μοιάζει διαφορετικός από αυτούς. Δεν έχει σημασία αν τους ονομάσουμε Θησέα,  Κρίσνα, Γκιλγκαμες η με  οποιοδήποτε άλλο μαγικό μυθικό όνομα, σημασία έχει να προσπαθήσουμε να γίνουμε έστω τόσο φωτεινοί όσο  είναι η σκιά τους…

                                                                                                                                  maze logo_20130906130602743 (2)Β.Κ.

One Response

  1. Φοβερό!! Μπράβο!! Εμπνευστικότατο! Ανεβάστε κι άλλα τέτοια ωραία για να εμπνέεται ο κόσμος!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>