PEGIDA: η ξενοφοβική Ευρώπη με αφετηρία την όπερα της Δρέσδης
December 25, 2014 (No Comments) by Alxs
pegida-2-540x304

Ο Γερμανικός τύπος αναρωτάται συνεχώς ποιες είναι οι σχέσεις των διοργανωτών της PEGIDA με τους Νεοναζιστικούς πυρήνες που δρουν υπογείως στην χώρα.

 

Εδώ και λίγες εβδομάδες, κάθε Τρίτη πρωί, τα γερμανικά Μέσα βρύθουν από δημοσιεύματα που αφορούν σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της γερμανικής μεταπολεμικής ιστορίας κίνημα, αυτό της PEGIDA.  Στην πρωτεύουσα της Σαξωνίας, τη Δρέσδη, η πλατεία Semperoper, μπροστά στο κτίριο της περίφημης Όπερας της πόλης, γεμίζει από ένα πλήθος χιλιάδων «αγανακτισμένων» Γερμανών – πιθανότατα αντίστοιχων των δικών μας «αγανακτισμένων» πολιτών του Αγίου Παντελεήμονα. Κατά τη διάρκεια του απογευματινού τους περιπάτου στην πόλη, οι διαδηλωτές εκφράζουν την ανησυχία τους για τον υποτιθέμενο εξισλαμισμό της Γερμανικής κοινωνίας, με αφορμή την συνεχή εισροή μεταναστευτικών – προσφυγικών κυμάτων από τις ασταθείς πολιτικά περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Από το φθινόπωρο ήδη, οι εβδομαδιαίες συναθροίσεις ξεκίνησαν χωρίς καταρχήν να προκαλέσουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του τύπου. Ωστόσο, η ολοένα και αυξανόμενη συμμετοχή πολιτών από την Δρέσδη και την ευρύτερη περιοχή της Σαξωνίας, προκάλεσε γρήγορα την ανησυχία του πολιτικού κόσμου στην Γερμανία, που παραδοσιακά είναι πολύ ευαίσθητος σε θέματα που σχετίζονται με ακροδεξιές ρητορικές. Την περασμένη Δευτέρα, το πλήθος ανήλθε σε πάνω από 17 χιλιάδες, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου (ο οπoίος παρεπιπτόντως είναι ιδιαίτερα σκληρός με την PEGIDA) αλλά και υπολογισμούς της αστυνομίας – αριθμός ρεκόρ που μέχρι τώρα καταρίπτεται κάθε Δευτέρα. Η επιλογή του χώρου ως αφετηρία τους μπροστά από την Όπερα της Δρέσδης δεν είναι σύπτωση. Φέρει ήδη το βάρος που ήθελαν να προσδώσουν στην διαμαρτυρία τους οι διοργανωτές της: μπροστά από το κτίριο που καθημερινά η Ευρωπαϊκή μουσική κληρονομιά παίρνει σάρκα και οστά μέσω των αριστουργημάτων των Πουτσίνι, Βέρντι, Βάγκνερ, Στράους και Μότσαρτ, μεταξύ άλλων, ξεκινάει η αντιισλαμική PEGIDA.

pegida

Κάθε εβδομάδα ο αριθμός των διαδηλωτών μεγαλώνει. Η προσπάθεια συσπείρωσης όλου του ακροδεξιού χώρου της Γερμανίας, μέχρι στιγμής φαίνεται να αποδίδει.

Πατριώτες Ευρωπαίοι εναντίον του Εξισλαμισμού του Δυτικού Κόσμου. Αυτό σημαίνει στα ελληνικά το ακρωνύμιο PEGIDA (Patriotische Europäer Gegen die Islamisierung des Abendlandes), που επέλεξαν οι εμπνευστές του κινήματος για να συνοψίσουν σε 6 γράμματα την ανησυχία τους για την αυξανόμενη παρουσία του Μουσουλμανικου στοιχείου στην παραδοσιακά Χριστιανική Ευρώπη. Τα επιχειρήματά τους είναι τα συνηθισμένα που θα ταίριαζαν σε οποιοδήποτε κίνημα που αυτοβαφτίζεται «πατριωτικό» και επικαλέιται τον λαό ως αφετηρία του: όριο στη μετανάστευση από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκράτηση του αριθμού των ανθρώπων που δικαιούνται ασύλου ως πρόσφυγες, άμεση απέλαση των υπεράριθμων αλλά και αυτών που παρανομούν, διατήρηση του Χριστιανικού χαρακτήρα της χώρας τους και περιφρούρηση της κυριαρχίας της γερμανικής γλώσσας. Οι φερόμενοι ως διοργανωτές αυτής της πρωτοβουλίας, Λουτζ Μπάχμαν και Τόμας Τάλακερ, μολονότι αρνούνται να απαντήσουν στις συνεχείς προσκλήσεις του τύπου για συνεντεύξεις, είναι και οι δύο γνωστοί για την προηγούμενη δράση τους. Με πλούσιο μάλιστα ποινικό φάκελο, ο μεν Μπάχμαν έχει κατηγορηθεί και τιμωρηθεί στο παρελθόν για διάρρηξη και ληστεία, ψευδή κατηγορία, ηθική αυτουργία σε ψευδομαρτυρία, παραβίαση της υποχρέωσης για διατροφή στην πρώην σύζυγό του, οδήγηση υπό την επήρεια μέθης και σωματική βλάβη. Ο δε Τάλακερ είχε αποπεμφθεί από το τοπικό συμβούλιο του CDU (το συντηρητικό κόμμα με την πλειψηφία στην γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού) στο Μάισεν, μετά από δηλώσεις που προέτρεπαν σε μίσος εναντίον των αλλοδαπών πολιτών της Γερμανίας.

pegida cross

Ένας φωτεινός σταυρός έχει μεγάλη σημαιολογική σημασία και επαναφέρει σκοτεινές μνήμες της Γερμανικής και Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Ο δύο αυτοί πρωτεργάτες της PEGIDA επέλεξαν την λέξη Abendland που στα ελληνικά θα μεταφραζόταν Δυτικός Κόσμος ή Δυτική Ευρώπη, ή απλά Δύση. Όσο κι αν σε κάποιους μπορεί να μην είναι ευχάριστο, ο όρος αυτός δεν συμπεριλαμβάνει τον Ελλαδικό χώρο. Αντιθέτως, η Abendland αντιδιαστέλλει την Χριστιανική Ευρώπη – τις Γερμανία, Βρετανία, Αυστρία, Γαλλία, Βόρεια Ιταλία και Ιβηρική Χερσόνησο – από τις χώρες που επικράτησαν ο Ισλαμισμός ή η Ορθοδοξία: Ρωσία, Βαλκάνια, Τουρκία φυσικά και ο κόσμος ανατολικότερα από αυτές.

gegen-Pegida-Demonstration

Οι διαδηλώσεις “μίσους” όπως χαρακτηρίζονται, δεν μένουν αναπάντητες. Σε κάθε πορεία της PEGIDA, υπάρχει μία αντιδιαδήλωση που υπερασπίζεται τους πρόσφυγες. Το σύνθημα “Ich bin kein Nazi, aber…” είναι το αντίστοιχο στα ελληνικά “δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…”. Αλλά τι…;

Η επιλογή τους αυτή να υπερασπιστούν την ευρύτερη Δυτική Ευρώπη και να ξεφύγουν από τα εθνικά όρια της «Γερμανικότητας», κάθε άλλο παρά τυχαία φαίνεται να είναι. Και σε αυτό συνέτρεξαν πιθανώς δύο λόγοι: αφενός, το ακροδεξιό φάντασμα που πλανάται πάνω από την Ευρώπη έπρεπε να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να συσπειρώσει όλες τις ξενοφοβικές φωνές ανεξαρτήτως προελεύσεως. Η εκλογική επικράτηση της ΛεΠεν στη Γαλλία και η άνοδος των εθνικιστικών πολιτικών κομμάτων στον υπόλοιπο Δυτικοευρωπαϊκό χώρο, συμβάλλουν σήμερα σε ένα ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος για την ρητορική κατά των μεταναστών και την ισλαμοφοβία. Σε αυτό ήρθε πρόσφατα να προστεθεί και η συγκυρία του Ισλαμικού Κράτους το οποίο πιθανόν να φαντάζει ως απειλή για τον μέσο Ευρωπαίο. Αφετέρου, η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού μετώπου εναντίον των «αλλόθρησκων», αποτελεί το καλύτερο προσωπείο ενός ακροδεξιού νεοφασιστικού στοιχείου που όλοι γνωρίζουν πως είναι ενεργό ακόμη στη Γερμανία, αλλά αποτυγχάνει να προσελκύσει μαζικά ανοιχτούς υποστηρικτές λόγω της ντροπιαστικής για τους Γερμανούς μνήμες του ναζισμού τις οποίες φέρει μαζί του. Με λίγα λόγια, ο εθνικιστής Γερμανός αποτελεί βδέλυγμα για τις ηθικές νόρμες που επικράτησαν στη χώρα όπου κάποτε μεγάλωσε ο Χίτλερ και μαζί του ο Ναζισμός, που ξεκίνησε και τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος, στη χώρα που σήμερα φιλοδοξεί να ηγείται της πορείας προς την ενωμένη Ευρώπη – το υποτιθέμενα μεγαλύτερο πολιτικό πρότζεκτ ειρήνης που γνώρισε η ανθρωπότητα ως τώρα. Ο υπερήφανος Ευρωπαίος όμως; Μπορεί και να έχει τις ευλογίες ενός συστήματος που αδιαφορεί για τις – και ίσως ακόμη προκαλεί – τις Λαμπεντούσες.

pegida-ausblick-540x304

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η χρήση της Γερμανικής σημαίας “αποδαιμονοποιήθηκε”. Κάποτε αδιανόητο στην μεταπολεμική Γερμανική κοινωνία που προσπαθούσε να αποτινάξει από πάνω της το στίγμα του Εθνικοσοσιαλισμού.

Αυτοί οι δύο λόγοι, αν αποδειχθούν πραγματικοί, είναι ενδεικτικοί μιας σκέψης που είχε περιθωριοποιηθεί πολιτικά και που προσπαθεί σήμερα – για άλλη μια φορά – να αποκτήσει λαϊκή βάση στην χώρα που θέλει να αποκαλείται ο «κινητήρας» της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Η προσπάθεια να ανακινηθούν συναισθήματα εθνικής αλληλλεγγύης μπροστά σε μία υποτιθέμενη «απειλή» του Ισλάμ, και της εγκατάστασης μιας ασπίδας που θα αποκρούσει  το κακό του πρόσωπο, ιδιαίτερα όταν αποφαίνεται ότι το κάνει με ειρηνικό τρόπο, μπορεί να πάρει μία δραματική τροπή: να καταφέρει να απενοχοποιήσει τον ρατσισμό και την ξενοφοβία σε μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.  Ο κίνδυνος να συμπαρασύρει σε ένα ρεύμα λανθάνοντος μίσους ολόκληρες γενιές είναι ορατός. Και περισσότερο αφορά σε αυτούς που ίσως δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να κατανοήσουν σε βάθος τι είναι ο φασισμός, από που προέρχεται, ποιους εξυπηρετεί, τι ακριβώς πρεσβεύει, αλλά κυρίως ποιους τρόπους κατεργάζεται για να επιβληθεί.

οπερα

Η ίδια η Όπερα της Δρέσδης, αποστασιοποιείται από τον όχλο της PEGIDA. “Ανθρωπισμός, Σεβασμός, Διαφορετικότητα” ανήρτησε η διοίκηση στην είσοδο του ιστορικού κτιρίου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 

PEGIDA: η ξενοφοβική Ευρώπη με αφετηρία την όπερα της Δρέσδης
December 25, 2014 (No Comments) by Alxs
pegida-2-540x304

Ο Γερμανικός τύπος αναρωτάται συνεχώς ποιες είναι οι σχέσεις των διοργανωτών της PEGIDA με τους Νεοναζιστικούς πυρήνες που δρουν υπογείως στην χώρα.

 

Εδώ και λίγες εβδομάδες, κάθε Τρίτη πρωί, τα γερμανικά Μέσα βρύθουν από δημοσιεύματα που αφορούν σε ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της γερμανικής μεταπολεμικής ιστορίας κίνημα, αυτό της PEGIDA.  Στην πρωτεύουσα της Σαξωνίας, τη Δρέσδη, η πλατεία Semperoper, μπροστά στο κτίριο της περίφημης Όπερας της πόλης, γεμίζει από ένα πλήθος χιλιάδων «αγανακτισμένων» Γερμανών – πιθανότατα αντίστοιχων των δικών μας «αγανακτισμένων» πολιτών του Αγίου Παντελεήμονα. Κατά τη διάρκεια του απογευματινού τους περιπάτου στην πόλη, οι διαδηλωτές εκφράζουν την ανησυχία τους για τον υποτιθέμενο εξισλαμισμό της Γερμανικής κοινωνίας, με αφορμή την συνεχή εισροή μεταναστευτικών – προσφυγικών κυμάτων από τις ασταθείς πολιτικά περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Από το φθινόπωρο ήδη, οι εβδομαδιαίες συναθροίσεις ξεκίνησαν χωρίς καταρχήν να προκαλέσουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του τύπου. Ωστόσο, η ολοένα και αυξανόμενη συμμετοχή πολιτών από την Δρέσδη και την ευρύτερη περιοχή της Σαξωνίας, προκάλεσε γρήγορα την ανησυχία του πολιτικού κόσμου στην Γερμανία, που παραδοσιακά είναι πολύ ευαίσθητος σε θέματα που σχετίζονται με ακροδεξιές ρητορικές. Την περασμένη Δευτέρα, το πλήθος ανήλθε σε πάνω από 17 χιλιάδες, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου (ο οπoίος παρεπιπτόντως είναι ιδιαίτερα σκληρός με την PEGIDA) αλλά και υπολογισμούς της αστυνομίας – αριθμός ρεκόρ που μέχρι τώρα καταρίπτεται κάθε Δευτέρα. Η επιλογή του χώρου ως αφετηρία τους μπροστά από την Όπερα της Δρέσδης δεν είναι σύπτωση. Φέρει ήδη το βάρος που ήθελαν να προσδώσουν στην διαμαρτυρία τους οι διοργανωτές της: μπροστά από το κτίριο που καθημερινά η Ευρωπαϊκή μουσική κληρονομιά παίρνει σάρκα και οστά μέσω των αριστουργημάτων των Πουτσίνι, Βέρντι, Βάγκνερ, Στράους και Μότσαρτ, μεταξύ άλλων, ξεκινάει η αντιισλαμική PEGIDA.

pegida

Κάθε εβδομάδα ο αριθμός των διαδηλωτών μεγαλώνει. Η προσπάθεια συσπείρωσης όλου του ακροδεξιού χώρου της Γερμανίας, μέχρι στιγμής φαίνεται να αποδίδει.

Πατριώτες Ευρωπαίοι εναντίον του Εξισλαμισμού του Δυτικού Κόσμου. Αυτό σημαίνει στα ελληνικά το ακρωνύμιο PEGIDA (Patriotische Europäer Gegen die Islamisierung des Abendlandes), που επέλεξαν οι εμπνευστές του κινήματος για να συνοψίσουν σε 6 γράμματα την ανησυχία τους για την αυξανόμενη παρουσία του Μουσουλμανικου στοιχείου στην παραδοσιακά Χριστιανική Ευρώπη. Τα επιχειρήματά τους είναι τα συνηθισμένα που θα ταίριαζαν σε οποιοδήποτε κίνημα που αυτοβαφτίζεται «πατριωτικό» και επικαλέιται τον λαό ως αφετηρία του: όριο στη μετανάστευση από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκράτηση του αριθμού των ανθρώπων που δικαιούνται ασύλου ως πρόσφυγες, άμεση απέλαση των υπεράριθμων αλλά και αυτών που παρανομούν, διατήρηση του Χριστιανικού χαρακτήρα της χώρας τους και περιφρούρηση της κυριαρχίας της γερμανικής γλώσσας. Οι φερόμενοι ως διοργανωτές αυτής της πρωτοβουλίας, Λουτζ Μπάχμαν και Τόμας Τάλακερ, μολονότι αρνούνται να απαντήσουν στις συνεχείς προσκλήσεις του τύπου για συνεντεύξεις, είναι και οι δύο γνωστοί για την προηγούμενη δράση τους. Με πλούσιο μάλιστα ποινικό φάκελο, ο μεν Μπάχμαν έχει κατηγορηθεί και τιμωρηθεί στο παρελθόν για διάρρηξη και ληστεία, ψευδή κατηγορία, ηθική αυτουργία σε ψευδομαρτυρία, παραβίαση της υποχρέωσης για διατροφή στην πρώην σύζυγό του, οδήγηση υπό την επήρεια μέθης και σωματική βλάβη. Ο δε Τάλακερ είχε αποπεμφθεί από το τοπικό συμβούλιο του CDU (το συντηρητικό κόμμα με την πλειψηφία στην γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού) στο Μάισεν, μετά από δηλώσεις που προέτρεπαν σε μίσος εναντίον των αλλοδαπών πολιτών της Γερμανίας.

pegida cross

Ένας φωτεινός σταυρός έχει μεγάλη σημαιολογική σημασία και επαναφέρει σκοτεινές μνήμες της Γερμανικής και Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Ο δύο αυτοί πρωτεργάτες της PEGIDA επέλεξαν την λέξη Abendland που στα ελληνικά θα μεταφραζόταν Δυτικός Κόσμος ή Δυτική Ευρώπη, ή απλά Δύση. Όσο κι αν σε κάποιους μπορεί να μην είναι ευχάριστο, ο όρος αυτός δεν συμπεριλαμβάνει τον Ελλαδικό χώρο. Αντιθέτως, η Abendland αντιδιαστέλλει την Χριστιανική Ευρώπη – τις Γερμανία, Βρετανία, Αυστρία, Γαλλία, Βόρεια Ιταλία και Ιβηρική Χερσόνησο – από τις χώρες που επικράτησαν ο Ισλαμισμός ή η Ορθοδοξία: Ρωσία, Βαλκάνια, Τουρκία φυσικά και ο κόσμος ανατολικότερα από αυτές.

gegen-Pegida-Demonstration

Οι διαδηλώσεις “μίσους” όπως χαρακτηρίζονται, δεν μένουν αναπάντητες. Σε κάθε πορεία της PEGIDA, υπάρχει μία αντιδιαδήλωση που υπερασπίζεται τους πρόσφυγες. Το σύνθημα “Ich bin kein Nazi, aber…” είναι το αντίστοιχο στα ελληνικά “δεν είμαι ρατσιστής, αλλά…”. Αλλά τι…;

Η επιλογή τους αυτή να υπερασπιστούν την ευρύτερη Δυτική Ευρώπη και να ξεφύγουν από τα εθνικά όρια της «Γερμανικότητας», κάθε άλλο παρά τυχαία φαίνεται να είναι. Και σε αυτό συνέτρεξαν πιθανώς δύο λόγοι: αφενός, το ακροδεξιό φάντασμα που πλανάται πάνω από την Ευρώπη έπρεπε να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ώστε να συσπειρώσει όλες τις ξενοφοβικές φωνές ανεξαρτήτως προελεύσεως. Η εκλογική επικράτηση της ΛεΠεν στη Γαλλία και η άνοδος των εθνικιστικών πολιτικών κομμάτων στον υπόλοιπο Δυτικοευρωπαϊκό χώρο, συμβάλλουν σήμερα σε ένα ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος για την ρητορική κατά των μεταναστών και την ισλαμοφοβία. Σε αυτό ήρθε πρόσφατα να προστεθεί και η συγκυρία του Ισλαμικού Κράτους το οποίο πιθανόν να φαντάζει ως απειλή για τον μέσο Ευρωπαίο. Αφετέρου, η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού μετώπου εναντίον των «αλλόθρησκων», αποτελεί το καλύτερο προσωπείο ενός ακροδεξιού νεοφασιστικού στοιχείου που όλοι γνωρίζουν πως είναι ενεργό ακόμη στη Γερμανία, αλλά αποτυγχάνει να προσελκύσει μαζικά ανοιχτούς υποστηρικτές λόγω της ντροπιαστικής για τους Γερμανούς μνήμες του ναζισμού τις οποίες φέρει μαζί του. Με λίγα λόγια, ο εθνικιστής Γερμανός αποτελεί βδέλυγμα για τις ηθικές νόρμες που επικράτησαν στη χώρα όπου κάποτε μεγάλωσε ο Χίτλερ και μαζί του ο Ναζισμός, που ξεκίνησε και τελείωσε ο ψυχρός πόλεμος, στη χώρα που σήμερα φιλοδοξεί να ηγείται της πορείας προς την ενωμένη Ευρώπη – το υποτιθέμενα μεγαλύτερο πολιτικό πρότζεκτ ειρήνης που γνώρισε η ανθρωπότητα ως τώρα. Ο υπερήφανος Ευρωπαίος όμως; Μπορεί και να έχει τις ευλογίες ενός συστήματος που αδιαφορεί για τις – και ίσως ακόμη προκαλεί – τις Λαμπεντούσες.

pegida-ausblick-540x304

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η χρήση της Γερμανικής σημαίας “αποδαιμονοποιήθηκε”. Κάποτε αδιανόητο στην μεταπολεμική Γερμανική κοινωνία που προσπαθούσε να αποτινάξει από πάνω της το στίγμα του Εθνικοσοσιαλισμού.

Αυτοί οι δύο λόγοι, αν αποδειχθούν πραγματικοί, είναι ενδεικτικοί μιας σκέψης που είχε περιθωριοποιηθεί πολιτικά και που προσπαθεί σήμερα – για άλλη μια φορά – να αποκτήσει λαϊκή βάση στην χώρα που θέλει να αποκαλείται ο «κινητήρας» της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Η προσπάθεια να ανακινηθούν συναισθήματα εθνικής αλληλλεγγύης μπροστά σε μία υποτιθέμενη «απειλή» του Ισλάμ, και της εγκατάστασης μιας ασπίδας που θα αποκρούσει  το κακό του πρόσωπο, ιδιαίτερα όταν αποφαίνεται ότι το κάνει με ειρηνικό τρόπο, μπορεί να πάρει μία δραματική τροπή: να καταφέρει να απενοχοποιήσει τον ρατσισμό και την ξενοφοβία σε μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.  Ο κίνδυνος να συμπαρασύρει σε ένα ρεύμα λανθάνοντος μίσους ολόκληρες γενιές είναι ορατός. Και περισσότερο αφορά σε αυτούς που ίσως δεν τους δόθηκε η ευκαιρία να κατανοήσουν σε βάθος τι είναι ο φασισμός, από που προέρχεται, ποιους εξυπηρετεί, τι ακριβώς πρεσβεύει, αλλά κυρίως ποιους τρόπους κατεργάζεται για να επιβληθεί.

οπερα

Η ίδια η Όπερα της Δρέσδης, αποστασιοποιείται από τον όχλο της PEGIDA. “Ανθρωπισμός, Σεβασμός, Διαφορετικότητα” ανήρτησε η διοίκηση στην είσοδο του ιστορικού κτιρίου.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>